Uprawa roślin w ogrodzie czy na działce, powoduje coroczne ubożenie gleby w składniki pokarmowe, które są przez rośliny pobierane i wbudowywane we własne tkanki. Składniki te nigdy do gleby nie wracają, ponieważ rośliny te zbieramy i wykorzystujemy (w przypadku warzyw, owoców i kwiatów ciętych), a przynajmniej ze względów estetycznych usuwamy ich obumarłe części, które w naturze uległyby rozkładowi czy też kosimy trawę. Ponieważ w ten sposób składniki pokarmowe są stale z gleby usuwane, musimy je tam także stale wprowadzać. W dodatku nasze ogrody bardzo często są zakładane na glebach, które z natury mają niewielką ilość składników dostępnych dla roślin – często są to gleby ubogie, piaszczyste i suche, więc poprawa ich jakości jest niezbędna, jeśli w ogóle chcemy tam uprawiać jakiekolwiek rośliny.
Podstawowym, niezbędnym na wszystkich rodzajach gleb rodzajem nawożenia jest nawożenie organiczne. Służy ono nie tylko wprowadzeniu do gleby składników pokarmowych, ale także poprawie jej struktury przez zwiększenie zawartości materii organicznej, co z kolei powoduje szereg bardzo istotnych, korzystnych dla roślin efektów. Materia organiczna ma szczególne znaczenie na glebach lekkich, piaszczystych, gdzie jej obecność pozwala na zatrzymywanie w glebie wilgoci i składników pokarmowych w formie dostępnej dla korzeni roślin. Nawożenie organiczne powinno być stosowane regularnie, co 3-4 lata i uzupełniane ściółkowaniem.
Nawozy mineralne służą szybkiemu zaopatrzeniu uprawianych roślin w potrzebne im mikro- i makroelementy. Ponieważ ich stosowanie niesie pewne ryzyko przenawożenia, dawka powinna być starannie dobrana i w razie konieczności podzielona na kilka części. W razie wątpliwości co do wielkości dawki zawsze lepiej opierać się na dolnej granicy dawki podanej przez producenta. Szczególnie ostrożnie należy postępować na glebach lekkich, piaszczystych, które mają małe zdolności zatrzymywania składników pokarmowych – im lżejsza gleba, tym mniejsza dawka nawozu może być zastosowana jednorazowo.
Rozróżnia się dwa podstawowe sposoby stosowania nawozów – nawożenie przedwegetacyjne (zwane też mniej precyzyjnie przedsiewnym) i nawożenie pogłówne.
Nawożenie przedwegetacyjne polega na wprowadzeniu do gleby nawozu przed siewem lub sadzeniem roślin i wymieszaniu go z glebą. W ten sposób stosuje się nawozy organiczne oraz nawozy mineralne o wolnym działaniu – wapniowe, fosforowe i potasowe.
Nawożenie pogłówne to "dokarmianie" roślin w trakcie sezonu wegetacyjnego, a więc w trakcie ich wzrostu. Podstawowymi nawozami stosowanymi w ten sposób są nawozy azotowe (azot łatwo ulatnia się do atmosfery po wprowadzeniu go do gleby, dlatego czas pomiędzy zastosowaniem nawozu a pobraniem go przez rośliny powinien być jak najkrótszy. Nawożenie pogłówne może być przeprowadzone doglebowo (przez wymieszanie stałego nawozu z glebą wokół roślin lub podlanie roślin jego roztworem) oraz dolistnie – przez spryskiwanie roślin roztworem nawozu. Ten drugi sposób pozwala na szybkie i bardzo efektywne wyrównanie ewentualnych niedoborów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz